About us

bhagwanpandekar.blogspot.com

bhagwanpandekar.blogspot.com

👌एक अप्रतिम संदेश...

आपल्या आयुष्यात काही ठीक होत नाहिये, असं वाटतं आपल्याला ...?

✋थांबा...
😌एक दीर्घ श्वास घ्या...
😇आणि पुढे वाचा...

⏱ऑस्ट्रेलिया भारतापेक्षा चार तासांनी पुढे आहे...
पण याचा अर्थ भारत मागे आहे असा होत नाही...

🎓कोणी २२व्या वर्षीच पदवी मिळवितो...
पण त्यांना चांगला जॉब मिळण्यासाठी काही वर्षे वाट पहावी लागते...

👑कोणी २५व्या वर्षी CEO बनतं आणि ५०व्या वर्षी जग सोडून जातो ...
तर कोणी ५०व्या वर्षी CEO बनून ९० वर्षे आनंदाने जगतो...

🤝कोणी अजूनही अविवाहित आहे,
तर कोणी कुटुंबात रममाण झालेत...

🤔ओबामा राजकारणातून ५०व्या वर्षी निवृत्त झालेत...
तर ट्रम्प यांची सुरुवातच ७०व्या वर्षी झाली...

👉या जगात प्रत्येकजण आपापल्या वेळेनुसार जगत असतात...

👉कोणी आपल्या पुढे गेलंय असं आपल्याला वाटतं...
तर काहीजण आपल्या मागे राहिलेत असं जाणवतं...

👉खरं तर प्रत्येक जण आपली स्वतःची शर्यत धावत असतो...
😊आपल्या वेळेनुसार...

👉जे पुढे गेलेत त्यांचा द्वेष करू नका...
👉जे मागे राहिलेत त्यांची चेष्टा करू नका...

👍आयुष्यात आपली योग्य वेळ येईलच...
त्याची वाट पहा...
परंतु
कष्ट करत रहा- आपल्या ध्येयाप्रती प्रामाणिक रहा...
🙏वेळेला महत्त्व दया...वेळ तुम्हाला महत्त्व देईल🙏

YOU ARE NOT LATE
YOU ARE NOT EARLY...(Be Positive)
💐👏🏽

आज पासून पाच वर्षांनी तुम्ही कठं असाल ?

आजपासून पाच वर्षांनी तुम्ही कुठं असाल?*

*या प्रश्नाचं उत्तर फक्त दोनच गोष्टी देऊ शकतात.*
१) आज तुम्ही नेमकी कुठली पुस्तकं वाचताय?
२) आणि सध्या तुम्हाला संगत कोणाची आहे?
चांगली पुस्तकंही वाचत नसाल, बरी माणसंही अवती-भोवती नसतील, तर तुमचं भविष्य दुसर्‍या कोणी कशाला सांगायला हवं?
- आपण फक्त काही मोजक्या गोष्टी लक्षात ठेवल्या आणि तेवढय़ा मनापासून केल्या तरी आपलं जगणं आपण एका खास उंचीवर नेऊ शकतो.

*१)जे कराल, ते उत्तम करा!*
विसरून जा की, तुमची स्पर्धा दुसर्‍या कोणाशी आहे! जे कराल ते उत्तम करा, पहिल्याच फटक्यात असं खास काहीतरी करा की, ते उत्तमच असलं पाहिजे! आणि मुख्य म्हणजे जे केलं ते केलं, त्याहून काहीतरी खास करण्याची तयारी करा!

*२) इन्व्हॉल्व्ह व्हा*
आपण जर प्रश्न सोडवायला राजी नसू तर आपणही त्या प्रश्नाचाच एक भाग बनतो, स्वत:च प्रॉब्लेम होऊन बसतो. त्यामुळे सतत तक्रार करणं सोडा, जे समोर येईल त्याला भीडा. त्यामुळे एकतर झोकून देऊन काम करा, नाहीतर निदान तोंड तरी बंद करा.

*३)थोडंसं एक्स्ट्रा*
लोकांच्या अपेक्षांपेक्षा जास्त काहीतरी करण्याची, जास्त प्रयत्न करून थोडं जास्त काम करण्याची तयारी ठेवा! जेमतेम आणि नेमून दिलेलं काम तर सगळेच करतात, तुम्ही काहीतरी एक्सट्रा करणार की नाही हे ठरवा!

*४) भूमिका घ्या*
सगळंच गोलमोल, वारा आला तशी फिरवली पाठ. तर तुम्ही लाटेबरोबर वाहून जाल. त्यापेक्षा निष्ठा ठेवा, भूमिका घ्या आणि त्यावर ठाम रहा.

*५) फोकस*
तुमचं लक्ष्य काय, तुम्हाला नक्की काय हवंय, हे विसरू नका. काहीही झालं तरी, तुमचा फोकस हलता कामा नये.

*६) मित्र जरा जपून निवडा.*
नेता चांगला असतो, पण त्याचे सल्लागार वाईट असतात, हे वाक्य आपण सतत ऐकतो. तसं आपलं होऊ नये, म्हणून जरा मित्र चांगले आणि जपून निवडा. चांगली यशस्वी माणसं पहा आणि त्यांचे मित्र पहा, संगतीचा असर होतोच.

*७) स्वत:वर भरवसा ठेवा*
अनेकदा इथंच घसरतं. असतं सगळं पण आपला स्वत:वर भरवसा नसतो. आपल्याला स्वत:विषयी चांगलं वाटलं तर जग चांगलं दिसतं. नात्यागोत्याची माणसं चांगली वागतात. त्यामुळे जरा स्वत:वर भरवसा ठेवून, स्वत:वरही प्रेम करा.

*८) कॅरॅक्टर जपा.*
एका रात्रीत काही कुणाचं कॅरॅक्टर तयार होत नाही. अनेकदा काही माणसांविषयी आपल्याला वाटतं भलतंच, पण ती असतात वेगळीच. त्यामुळे आपली रेप्युटेशन काय तयार होतेय याकडे जरा लक्ष द्या. एकदा प्रतिमा डागाळली तर ती सुधारायला प्रचंड कष्ट पडतात.

*९) जगायचं कशासाठी?*
विचारा स्वत:ला! आपण कशासाठी जगतोय. आपलं ध्येय काय? जगणं खूप सुंदर आहे, ते नाकारू नका. असं म्हणतात ना की, काहीतरी करून अपयश मिळणं हे काहीच न करण्यापेक्षा केव्हाही चांगलंच! त्यामुळे आपल्या जगण्याची दिशा शोधा.

*१0) दिवसाची सुरुवात आनंदी*
उठलं की फोन असं होतं का तुमचं? त्यापेक्षा दिवसाची सुरुवात आनंदी होईल, असा प्रयत्न करा. अनेकदा छोट्या गोष्टीनं मूड जातो आणि आपण काहीच करत नाही. फक्त चिडचिड. असं होऊ नये. त्यामुळे उठल्या क्षणापासून
*स्वत:ला पॉझिटिव्ह एनर्जीचा एक डोस द्या.....*

सुंदर बोधकथा नक्की वाचा

एका गावात एक शेतकरी देवावर खूप नाराज झाला.  नाराजीचे कारणही तसेच होते कारण कधी पाऊस जास्‍त पडत असे तर कधी पूर्ण दुष्‍काळ, कधी ऊन जास्‍त तर कधी ढगाळ वातावरण, कधी गारा पडून पीकाचे नुकसान होई तर कधी वा-याने उभे पीक आडवे होत असे.

एक दिवस वैतागून त्‍याने देवाला साद घातली व देवास सांगितले,''तुम्‍ही सर्वव्‍यापी प्रभू परमेश्‍वर असाल इतर सर्व गोष्‍टीतले तुम्‍हाला कळत असेल पण माझ्यामते तरी तुम्‍हाला शेतीतले काहीच कळत नाही. एक प्रार्थना तुम्‍हाला मी करतो तुम्‍ही फक्त एक वर्षभर निसर्ग माझ्या ताब्‍यात द्या मग बघा शेती कशी फुलते ते. घरोघरी मी धान्‍यांच्‍या राशी घालतो ते पहाच तुम्‍ही.''

देव हसला आणि म्‍हणाला,''तथास्‍तू, तुझ्या म्‍हणण्‍याप्रमाणे आज,आतापासून मी निसर्गाचा लहरीपणा बंद करून तो तुझ्या ताब्‍यात मी देत आहे. तू तुला जसा पाहिजे तसा ऋतु बनवून घे व शेती कर'' इतके बोलून देव निघून गेला.

शेतक-याने या वरदानाचा फायदा घेण्‍यासाठी गहू पेरले, जेव्‍हा त्‍याला जेवढे ऊन पाहिजे होते तेव्‍हा त्‍याने ऊन पाडले, जेव्‍हा त्‍याला पाणी द्यायचे होते तेव्‍हा त्‍याने पावसाचा वर्षाव केला.

प्रचंड ऊन, गारा,पूर, सोसाट्याचा वारा याचा स्‍पर्शही कधी त्‍याने आपल्‍या पीकांना होऊ दिला नाही.

काळ निघून गेला आणि त्‍याची शेती बहरून आली. शेतक-याला मोठा आनंद झाला. कधी नव्‍हे इतके पीक आले होते. शेतक-याने मनातल्‍या मनात विचार केला की आता देवाला कळेल की शेती कशी केली जाते, उगाचच तो शेतक-यांना कसा त्रास होईल ते वरून पाहत असतो.
पीक कापणीस आले आणि शेतकरी मोठ्या आनंदाने, गर्वात पीक कापणीसाठी शेतात गेला.

 पीकाला हात लावून पाहिला आणि तो बेशुद्ध होऊनच खाली पडला. कारण गव्‍हाच्‍या त्‍या लोंब्यांमध्‍ये एकही दाणा नव्‍हताच मुळी. पीक नुसते आलेले दिसत होते पण एकही गव्‍हाचा दाणा त्‍यात नव्‍हता.
थोड्यावेळाने तो शुद्धीवर आला आणि धाय मोकलून रडू लागला. त्‍याचे काळीज पिळवटणारे रूदन ऐकून परमात्‍मा परमेश्वर तेथे प्रकट झाला आणि म्‍हणाला,

'' अरे वेड्या तुला काय वाटले, तू तुझ्या इच्‍छेप्रमाणे जसा पाहिजे तसा वागला म्‍हणून पीक तसे येत नसते.

 त्‍या पिकाला तू कधीच संघर्ष करू दिला नाही. सोसाट्याच्‍या वा-यातच पिक उभे राहते तेव्‍हाच त्‍याच्‍यात बळ येते. प्रचंड उन्‍हातही त्‍याच्‍यात जगण्‍याची इच्‍छा बळावते. संकटाशी जोपर्यंत सामना करत नाही तोपर्यंत त्‍याला त्‍याची कुवत कळत नाही.

 सगळे जर मनाप्रमाणे घडले तर कोणत्‍याच गोष्‍टीची किंमत राहत नाही.
आव्‍हान मिळाले नाही म्‍हणून तुझ्या पीकात दाणे भरलेच नाहीत. वारा सुटतो, गारा पडतात तेव्‍हाच त्‍या पिकात जगण्‍याची उमेद निर्माण होते आणि ते संघर्ष करून नवीन जीवन निर्माण करण्‍याचा प्रयत्‍न करते.
तू हे कधीच होऊ दिले नाही म्‍हणून तुझे पीक हे पोकळ निघाले.

सोन्याला सुद्धा चकाकी येण्‍यासाठी आधी आगीतून जावे लागते तेव्‍हाच ते चकाकते.

हातोडीचे मार सोसावे लागतात तेव्‍हाच सोन्‍याचा उत्‍कृष्‍ट दागिना बनतो.''
आता शेतक-याला जीवनाचे सार उमगले होते.

*तात्पर्य:-*

जीवनात जर संघर्षच नसेल तर, आव्‍हाने नसतील तर मनुष्‍य अगदी खिळखिळा बनून राहतो. त्‍याच्‍यात कोणतेच गुण येऊ शकत नाहीत. संकटेच माणसाला तलवार किंवा ढाल बनण्‍याची प्रेरणा देतात. कधी तलवार बनून वार करायचा आणि कधी ढाल बनून सामोरे जायचे हे संकटाकडूनच माणूस शिकतो. जीवनात जर कधी यशस्‍वी व्‍हायचे असेल तर संकटांपासून कधीच पळून चालणार नाही. संघर्ष केल्‍यानेच संकटे दूर होतात त्‍याच्‍यापासून दूर पळून नाही.......

आवडले असल्यास नक्की शेर करा जेणेकरून सर्वाना त्यांचा जीवनातील संघर्षाचे महत्व कळेल. नक्की वाचा

एका गावात एक शेतकरी देवावर खूप नाराज झाला.  नाराजीचे कारणही तसेच होते कारण कधी पाऊस जास्‍त पडत असे तर कधी पूर्ण दुष्‍काळ, कधी ऊन जास्‍त तर कधी ढगाळ वातावरण, कधी गारा पडून पीकाचे नुकसान होई तर कधी वा-याने उभे पीक आडवे होत असे.

एक दिवस वैतागून त्‍याने देवाला साद घातली व देवास सांगितले,''तुम्‍ही सर्वव्‍यापी प्रभू परमेश्‍वर असाल इतर सर्व गोष्‍टीतले तुम्‍हाला कळत असेल पण माझ्यामते तरी तुम्‍हाला शेतीतले काहीच कळत नाही. एक प्रार्थना तुम्‍हाला मी करतो तुम्‍ही फक्त एक वर्षभर निसर्ग माझ्या ताब्‍यात द्या मग बघा शेती कशी फुलते ते. घरोघरी मी धान्‍यांच्‍या राशी घालतो ते पहाच तुम्‍ही.''

देव हसला आणि म्‍हणाला,''तथास्‍तू, तुझ्या म्‍हणण्‍याप्रमाणे आज,आतापासून मी निसर्गाचा लहरीपणा बंद करून तो तुझ्या ताब्‍यात मी देत आहे. तू तुला जसा पाहिजे तसा ऋतु बनवून घे व शेती कर'' इतके बोलून देव निघून गेला.

शेतक-याने या वरदानाचा फायदा घेण्‍यासाठी गहू पेरले, जेव्‍हा त्‍याला जेवढे ऊन पाहिजे होते तेव्‍हा त्‍याने ऊन पाडले, जेव्‍हा त्‍याला पाणी द्यायचे होते तेव्‍हा त्‍याने पावसाचा वर्षाव केला.

प्रचंड ऊन, गारा,पूर, सोसाट्याचा वारा याचा स्‍पर्शही कधी त्‍याने आपल्‍या पीकांना होऊ दिला नाही.

काळ निघून गेला आणि त्‍याची शेती बहरून आली. शेतक-याला मोठा आनंद झाला. कधी नव्‍हे इतके पीक आले होते. शेतक-याने मनातल्‍या मनात विचार केला की आता देवाला कळेल की शेती कशी केली जाते, उगाचच तो शेतक-यांना कसा त्रास होईल ते वरून पाहत असतो.
पीक कापणीस आले आणि शेतकरी मोठ्या आनंदाने, गर्वात पीक कापणीसाठी शेतात गेला.

 पीकाला हात लावून पाहिला आणि तो बेशुद्ध होऊनच खाली पडला. कारण गव्‍हाच्‍या त्‍या लोंब्यांमध्‍ये एकही दाणा नव्‍हताच मुळी. पीक नुसते आलेले दिसत होते पण एकही गव्‍हाचा दाणा त्‍यात नव्‍हता.
थोड्यावेळाने तो शुद्धीवर आला आणि धाय मोकलून रडू लागला. त्‍याचे काळीज पिळवटणारे रूदन ऐकून परमात्‍मा परमेश्वर तेथे प्रकट झाला आणि म्‍हणाला,

'' अरे वेड्या तुला काय वाटले, तू तुझ्या इच्‍छेप्रमाणे जसा पाहिजे तसा वागला म्‍हणून पीक तसे येत नसते.

 त्‍या पिकाला तू कधीच संघर्ष करू दिला नाही. सोसाट्याच्‍या वा-यातच पिक उभे राहते तेव्‍हाच त्‍याच्‍यात बळ येते. प्रचंड उन्‍हातही त्‍याच्‍यात जगण्‍याची इच्‍छा बळावते. संकटाशी जोपर्यंत सामना करत नाही तोपर्यंत त्‍याला त्‍याची कुवत कळत नाही.

 सगळे जर मनाप्रमाणे घडले तर कोणत्‍याच गोष्‍टीची किंमत राहत नाही.
आव्‍हान मिळाले नाही म्‍हणून तुझ्या पीकात दाणे भरलेच नाहीत. वारा सुटतो, गारा पडतात तेव्‍हाच त्‍या पिकात जगण्‍याची उमेद निर्माण होते आणि ते संघर्ष करून नवीन जीवन निर्माण करण्‍याचा प्रयत्‍न करते.
तू हे कधीच होऊ दिले नाही म्‍हणून तुझे पीक हे पोकळ निघाले.

सोन्याला सुद्धा चकाकी येण्‍यासाठी आधी आगीतून जावे लागते तेव्‍हाच ते चकाकते.

हातोडीचे मार सोसावे लागतात तेव्‍हाच सोन्‍याचा उत्‍कृष्‍ट दागिना बनतो.''
आता शेतक-याला जीवनाचे सार उमगले होते.

*तात्पर्य:-*

जीवनात जर संघर्षच नसेल तर, आव्‍हाने नसतील तर मनुष्‍य अगदी खिळखिळा बनून राहतो. त्‍याच्‍यात कोणतेच गुण येऊ शकत नाहीत. संकटेच माणसाला तलवार किंवा ढाल बनण्‍याची प्रेरणा देतात. कधी तलवार बनून वार करायचा आणि कधी ढाल बनून सामोरे जायचे हे संकटाकडूनच माणूस शिकतो. जीवनात जर कधी यशस्‍वी व्‍हायचे असेल तर संकटांपासून कधीच पळून चालणार नाही. संघर्ष केल्‍यानेच संकटे दूर होतात त्‍याच्‍यापासून दूर पळून नाही.......

आवडले असल्यास नक्की शेर करा जेणेकरून सर्वाना त्यांचा जीवनातील संघर्षाचे महत्व कळेल.

* त्रिकोणा किल्ला -पावसाळी ट्रेक *

         शनिवार , दि .१५ जुलै २०१७ रोजी त्रिकोणा किल्ला , ता.मुळशी येथे पावसाळी ट्रेक मित्रांसोबत केला . तब्बल  २० वर्षांनी मी या गडावर पाऊल ठेवले . मला त्यावेळच्या मित्रांबरोबर या किल्यावर केलेल्या ट्रेकची आठवण पुन्हा एकदा झाली. असो !
          आम्ही सायंकाळी ४ .२५ वाजता तिकोणापेठ गावातून किल्ला चढायला सुरवात केली . सोबत पुण्यातील आपटे प्रशालेतील माझे सहकारी शिक्षक श्री . मोहन कटके , श्री . संतोष वाटाडे , अमोल हरभरे व गणेश पंडित हे होते . हिरवाईने सह्याद्रीच्या रांगा नटलेल्या आहेत. जणू काही पृथ्वीने हिरवा शालूच परीधान केला आहे . निसर्गाचे हे सुंदर रूप डोळयात कायम साठवून ठेवावसं वाटतं . सर्वांनी खूपच छान पावसाळी ट्रेकचा अनुभव घेतला . प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावर किल्ला सर केल्यानंतर वेगळाच आनंद झाला . सर्वानी ' जय भवानी जय शिवाजी ', ' हर हर महादेव ' अशा घोषणा दिल्या . या आमच्या उत्साहात सोबतीचे ट्रेकर्सही सहभागी झाले . या किल्यावर कुटुंबासोबत एक ४ वर्षाचा व दुसरा ५ वर्षाची मुलेही ट्रेक करताना दिसत होती . या मुलांकडे पाहुन आम्हा सर्वांना ती जणू प्रेरित करित होती असे वाटू लागले .
     ३५ मिनिटांतच गडावर पोहोचलो . उंचावर जणू आम्हाला ढगच स्पर्श करत आहेत असे वाटू लागले . आजूबाजूला काहीच दिसत नव्हते . फक्त पांढरे -शुभ्र ढगच हळूवार अंगाला स्पर्श करत होते .ढगाची व  धुक्याची लाट कमी झाल्यावर पश्चिमेला तुंगी किल्ला, पायथ्याशी पवना धरण, ऊत्तरेस लोहगड व विकासागड किल्ले हलकेसे दिसू लागले .निसर्गाचे सौंदर्य खूपच छान वाटत होते . क्षणभर असे वाटले की आज गडावरच मुक्काम करावा . पण ते शक्य नव्हते . जस जसशी सायंकाळ होऊ लागली , अंधार पडू लागला तस तसा पावसाचा व वाऱ्याचा वेग वाढू लागला . सुरक्षारक्षकाने सर्व गिरीप्रेमींना गडावरून खाली उतरण्यासाठी सूचना दिल्या . मग प्रत्येकाची पावलं गडावरून खाली उतरण्याकडे धावू लागली .पायथ्याशी ६ वाजता पोहोचलो . दोघात एक असे एका स्वीट कॉर्नचे दोन भाग करून प्रत्येकाने स्वीट कॉर्नवर ताव मारला अन् आमची गाडी पुण्याच्या दिशेने निघाली ...

शब्दांकन : - भगवान पांडेकर
दि .१५ /०७ /२०१७

करिअर मार्गदर्शन व समुपदेशन कार्यक्रम जून २०१७

१०वी नंतर पुढे काय ?
करिअरचे नियोजन का व कसे करावे ? 
पालकांनी आपल्या पाल्याका करिअर निवडताना कशी मदत करावी ? कोणत्या बाबींची काळजी घ्यावी ?
अशा अनेक विषयांवर आज बुधवार दि .१४ जून २०१७ रोजी व्यवसाय मार्गदर्शन व निवड संस्था पुणे येथे इ .१०वी उत्तीर्ण झालेल्या विद्यार्थांना अॅप्टीट्युड टेस्टींगवरून करिअर मार्गदर्शन व समुपदेशन पालकांसमवेत करण्यात आले .